Działo się w Łęce Wielkiej część 4

Działo się w Łęce Wielkiej część 4

1784 – Ks. Woytyński sporządził opis parafii Żytowieckiej, w którym znalazły się fragmenty dotyczące Łęki Wielkiej. Wynika z niego, że wieś należała wówczas do Onufrego Krzyckiego. W opisie znajduje się informacja o stawach: „Staw do wsi Wielkiej Łęki należący jest w gruncie wsi Małej Łęki od wschodu letniego na zachód zimowy 328 kroków wzdłuż, szeroki 105 kroków, upustem i pobocznicą przez ogrody wsi Małej Łęki na kroków 360 w trzeci staw w Małej Łęce. Drugi staw do wsi Wielkiej Łęki ku zachodowi zimowemu wzdłuż kroków122, szeroki w grobli kroków 14, woda odchodzi upustem i pobocznicą i pada znów na łąki tych stawów i wszystka płynie łąkami na zachód zimowy o dobrą ćwierć mili, ciągną się wzdłuż na pół mili, a wszerz również pół mili. Od lasu Żytowieckiego oddzielała go tylko droga. Obydwa lasy porośnięte głównie dębiną i brzeziną. Gdzie nigdzie występowały gęste zarośla chrustów. W Łęce Wielkiej były wówczas trzy wiatraki.                

1798 – Wieś liczyła 56 domów.

1829 – W dniu 15 września tego roku został podpisany układ separacyjny, znoszący ciężary wsi wobec dworu. Na mocy układu separacyjnego przydzielono ogółem gospodarzom 100 mórg ogrodów, 1651 mórg roli, 63 morgi nieużytków,87 mórg łąk. Przeciętne gospodarstwo liczyło 55 mórg. W miejsce dotychczasowych ciężarów chłopi zobowiązali się płacić dworowi rocznego czynszu po 33 talary. Chłopi mieli składać się również na utrzymanie szkoły oraz ponosić ciężary komunalne.

1834 – W Łęce Wielkiej zamieszkiwało 456 osób. Od tego roku wieś przeszła  spod zarządu komisariatu- wójtostwa w Gostyniu do wójtostwa w Poniecu. Decyzje wadze podjęły na wniosek mieszkańców.         

1845 – Wieś zamieszkiwało 513 osób w 56 domach. W tej liczbie było tylko 14 protestantów, a pozostali katolicy. We dworze razem z Kopaniem, Józefowem, Karolinowem, w 18 domach mieszkało 383 ludzi, spośród których 180 było analfabetami.    

1870 – Zbudowano pałac w stylu neogotyku angielskiego dla Leona Mielżyńskiego. Budowla istnieje do dziś .Jest to budynek zwrócony fosą na wschód , murowany, piętrowy. Wzniesiony na planie prostokąta, z wieża w narożu północno-wschodnim. Pałac posiada elewacje tynkowe, o bogatej dekoracji architektonicznej, zwieńczone wydatnym gzymsem i krenelażem. Ryzalit frontowy przedstawia płaskorzeźbę nadania właścicielom Łęki Wielkiej godności rycerskiej.   

1872 – Liczba mieszkańców osiągnęła 806 ludzi. Wśród nich był tylko jeden protestant.

1880 – Inspektor szkolny Wenzel z Rawicza dokonał wizytacji szkoły w Łęce Wielkiej. To wydarzenie zostało odnotowane przez Rawicko – Krobski Orędownik Powiatowy z 15 maja 1880r. Pismo podkreśla serdeczne zainteresowanie się szkołą i dziećmi ze strony hrabiny Mielżyńskiej. Pisze on, że „ hrabina Mielżyńska była obecna przy egzaminie wszystkich trzech klas i wyraziła zadowolenie z postępu dzieci w nauce. Miłosierne usposobienie hrabiny daje ubogim dzieciom nie tylko przyodziewek, lecz również stara się o potrzebne pomoce naukowe. Nic dziwnego, że  dzieci, które przed czterema laty miały wygląd żebraków, obecnie porządnie ubrane radośnie spieszą do szkoły”. Jak dodaje gazeta hrabina Mielżyńska w całej okolicy jest nazwana „aniołem opiekuńczym ubogich” W 1900 roku liczba 205 uczniów, pracowało w niej dwóch nauczycieli.   

Źródła:

Materiały z Muzeum w Gostyniu 

Stronę odwiedziło 2121425 osób.
realizacja 2011: studio fabryka